بيمارىهاى مسرى مانند حصبه ، و با و طاعون گريبان جمعى از مردم را مىگرفت و كشتار وسيعى از خود برجاى مىگذاشت اما تمامى آن مرگ‌وميرها با همهء سختى و وسعتى كه داشت قابل مقايسه با زمان ما نيست . انواع امراض و بيمارىها با اشكال مختلف تك‌تك افراد را زمين‌گير كرده سپس به تدريج بكام مرگ مىكشاند و چون مردم دانه‌دانه و تك‌تك به وسيلهء بيمارىهاى بيشمار شكار مىشوند ظاهرا چندان به چشم نمىآيد ، حال آنكه آمار مرگ‌ومير بسيار شديدتر از گذشته است . اگر به نسل قبل از خود بنگريم در يك فاميل بزرگ در ميان كهنسالان چند بيمار مشاهده مىكرديم آن هم با عمرهاى طولانى كه اغلب زير صد و بالاتر از صدساله‌ها بودند كه آن هم كهولت سن زمين‌گيرشان مىكرد و اغلب هنگام مرگ هنوز كارهاى شخصى خود را خودشان انجام مىدادند . حال نگاه كنيد در هر خانوادهء حتى كم‌جمعيت و كوچك كمتر سراغ داريم كسى بىمشكل باشد ، از هر دو نفر يك نفر بيمار است . از سردرد و پادرد و امثال آن ناله‌ها و شكايت‌ها به گوش مىرسد . بررسى اين مسائل زنگ خطرى است براى آحاد مردم كه تلاش كنند هرچه بيشتر به سوى طبيعت كه مادرى مهربان براى بشريت است و بسوى فنون و علوم دانشمندان خداپرست و دلسوز روى بياورند و از مرگ صنعت و تمدن جديد فرار كنند . كتاب حقنه‌ها تلاشىست در اين راستا ، كه اميد مىرود مورد توجه و عنايت حق جلّ شانه قرار گيرد و دردى از دردهاى مردم را شفا بخشد . روايت كرده‌اند از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله كه فرمود : بهترين چيزى كه مداوا مىكند شما را حقنه است و حقنه كلان مىگرداند بطن را و صاحب خصالى روايت مىكند از ابا عبد اللّه امام جعفر صادق عليه السلام كه